Ginkgo biloba (Miłorząb japoński) jest jednym z najstarszych gatunków drzew na świecie. Japońska medycyna korzysta z jej właściwości od tysięcy lat, a dziś wiadomo, że może wspomagać pamięć, a nawet walczyć z demencją starczą.
Rośnie między innymi w Chinach od ponad 150 mln lat (150 000 000 lat! Dzięki temu zyskała miano „żywej skamieliny”). Do niedawna sądzono, że to drzewo przetrwało do naszych czasów jedynie tylko w hodowlach, ale odkryto kilka skupisk, które żyją dziko. W Chinach również znajdują się najstarsze żyjące do dziś miłorzęby o wysokości 40 m. Szacuje się, że mogą mieć nawet 4 tys. lat.
Ginkgo biloba jest rośliną rozdzielnopłciową. Jądra nasion wytwarzanych przez „żeńskie” drzewa w Chinach oraz Japonii cenione są jako przysmak pomimo tego, iż zewnętrzna warstwa łupiny nasiennej bardzo brzydko pachnie… Pamięć i koncentrację można poprawić, ale po co czekać z tym do czasu, gdy w końcu zapomnimy ubrać się wychodząc z domu?
Właściwości Ginkgo biloba
Miłorząb japoński wpływa korzystnie na układ krążenia i ośrodkowy układ nerwowy. Uelastycznia wszystkie naczynia krwionośne, od tętnic po naczynia włosowate, dzięki czemu poprawia krążenie w kończynach oraz mózgu. Zmniejsza lepkość krwi i ogranicza ryzyko powstania skrzepów.
Ma właściwości przeciwutleniające, dzięki którym chroni krwinki czerwone przed wolnymi rodnikami. Zwiększa dopływ tlenu i glukozy do komórek nerwowych. Najczęściej wykorzystywany jest w zapobieganiu utraty pamięci związanej z wiekiem. Natomiast zdrowym osobą pomaga w koncentracji i zapamiętywaniu.
Ginkgo biloba dzięki swoim właściwościom zapewniającym poprawę ukrwienia i dotlenienia mózgu może być szczególnie pomocna dla osób starszych. Chroni przed zwężeniem światła tętnic, które powstaje wskutek odkładania się płytek miażdżycowych. Dodatkowo zmniejsza bóle, kurcze i osłabienie odczuwane w nogach.
Prawdopodobnie właśnie przez zmniejszone ukrwienie mózgu dochodzi do rozwoju schorzeń mózgu: choroba Alzheimer, utrata pamięci, stany lękowe, bóle głowy, depresje, stany dezorientacji. Szum w uszach i zawroty głowy również mogą mieć podobne podłoże.
Według innych badań miłorząb japoński może poprawić ukrwienie włókien nerwowych w oczach i uszach, dzięki czemu może pomóc w wyleczeniu zwyrodnienia plamki żółtej i chorób oczu spowodowanych cukrzycą oraz niektóre choroby powodujące utratę słuchu. Może przyspieszyć rekonwalescencję osób po zatorach lub urazach mózgu. Pomaga przy impotencji, stwardnieniu rozsianym czy neuropatii cukrzycowej.
Skład chemiczny miłorzębu japońskiego
Preparaty z Ginkgo biloba powinny zawierać najmniej 24% ginkgoflawonoidów (to właśnie one są odpowiedzialne za właściwości przeciwutleniające i przeciwzakrzepowe). Ogólnie dostępne są wyciągi i koncentraty (GBE), ale są one często bardzo drogie. Przy wyborze najlepiej więc kierować się jakością do ceny.
Ponadto wyciąg z miłorzębu zawiera ponad 60 bioaktywnych składników. Najistotniejsze są jednak dwie główne grupy – flawonoidy i terpenoidy. Na poprawę pamięci i koncentracji zalecana suplementacja to 2-3 razy dziennie po 120 mg GBE. Reszta schorzeń i chorób: 240 mg dziennie.
Jednak nie ma co liczyć na szybkie efekty, bo jak to jest w przypadku większości naturalnych lekarstw na pierwsze efekty trzeba poczekać 4-6 tygodni. W ekstremalnych przypadkach nawet 3 miesiące. Ginkgo biloba nie jest szkodliwy dla zdrowia, nawet w dużych dawkach, więc można go stosować przez długi okres. Jednak mogą wystąpić lekkie bóle głowy, które ustępują. W przypadku nasilenia się objawów należy zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie.
Uwaga! Nieprzetworzone liście miłorzębu japońskiego, nawet w postaci naparu, ponieważ zawierają silnie działające związki chemiczne mogą wywołać rekcje alergiczne. Może wchodzić w integrację z lekami przeciwzakrzepowymi np. aspiryną i powodować krwotoki wewnątrz czaszkowe.
Pozdrawiam i życzę zdrowia
Rafał
Wybrane piśmiennictwo Gerkowicz M., Kalisz O., Wolski T., Miłorząb japoński (Ginkgo biloba) i jego preparaty w terapii zaburzeń krążenia mózgowego i obwodowego, ANNALES UNIVERSITATIS MARIAE CURIE-SKŁODOWSKA LUBLIN – POLONIA, VOL. LXI, 2 SECTIO DD, 2006. Przegląd Reader’s Digest „Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół”, str. 114-115, 2000.